Om 5 uur loop ik naar het toiletgebouw en zie dat de hemel die eerder 's nacht helder was nu zwaar bewolkt is. Om 5.30 uur begint het stevig te regenen. Wat gaat de dag brengen? De vooruitzichten zijn niet zo mooi meer, in de loop van de week wind uit het noorden en de temperatuur valt terug naar 14 graden. Als wij om 7 uur opstaan is het droog en de zon komt door. Spullen ingepakt, tent nog even laten staan om te drogen. Onbijtje bij de lokale bakker; een soort Hema-ontbijt, drie bolletjes en een kop koffie niet voor één euro, maar 4. De tent is droog. Inpakken en wegwezen, op weg naar Oostenrijk. Kort voor Lindau fietsen wij een Nederlands koppel achterop, op het achterspatbord staat een molentje. Het is het koppel Donker uit de Zaanstreek. Op de 3e dag hebben wij ze bij het pontje over de Maas bij Horst ontmoet. Zij gaan naar hun dochter in Florence. Samen opgefietst naar Bregenz en bij het station een kaartje gekocht voor de trein om de Arlbergpas 'af te toppen', want wij hebben besloten om de Arlberpas tot op zo'n 1200 m. te beklimmen en dan met de trein van Langen naar St Anton am Arlberg. Dan afdalen en de volgende dag de Reschenpas (1520 m), minder hoog en stijl dan de Arlbergpas. Maar goed dat komt nog. In Bregenz bekijken wij de kathedraal en vragen een stempel. Niet in de kerk zegt de mevrouw die ons in het Nederlands te woord staat, maar misschien in de pastorie tegenover de kerk die nog 10 minuten open is. Een andere dame ontvangt ons daar en ja, zij stempelt onze paspoorten en als zij hoort dat wij naar Rome fietsen, zegt zij als afscheidsgroet: 'Gods zegen gaat met jullie'. Een mooi afscheid. Naar de Spar voor wat inkopen en daar treffen wij Willem en Marian. Nu willen wij wat tempo maken en gaan op weg naar Feldkirch in Oosterijk. Wij fietsen langs de Rijn aan de Oostenrijkse kant en op een bepaald moment herkennen wij aan een grenzpost dat wij daar vorig jaar aan de andere kant hebben gefietst. Ook nu ziet de wereld er anders/mooier uit. Nu zicht op de Alpen met besneeuwde toppen. Al fietsend besluiten wij om niet te stoppen in Feldkirch, maar om door te gaan naar Bludenz en morgen een rustdag te nemen. Na Feldkirch wordt het landschap nog mooier. Wij fietsen nu langzaan omhoog (vals plat); een geweldig gevoel zo op je fietsje tussen die Alpenreuzen. In Bludenz is het zoeken naar de camping en wij moeten stevig klimmen om de camping te bereiken. Dit heeft vervelende gevolgen voor Gerda haar knie. Die doet nu veel pijn. Hopelijk hersteld de knie morgen tijdens de rustdag en de korte etappe op donderdag. Op de schitterende camping met zicht op de besneeuwde Alpen staan ook Gerrie en Jack. Morgen gaan zij de Arlbergpas over en wij zien elkaar hier dus voor de laatste keer.