Vandaag de afsluiting van onze (pelgrims)fietstocht. Op de fiets naar de Kerk van de Friezen, die wat verscholen ligt aan de rond van het St. Pietersplein. Om 10 uur melden wij ons en de Diaken Van Duin en hij maakt de oorkonde alvast klaar, die na de H. Mis wordt uitgereikt. Er zijn nog 3 fietsers waaronder Gerard uit Tegelen die wij eerder hebben ontmoet.
Om 10.30 begint de dienst, geleid door 2 priesters van de deze kerk en 4 gasten. Aan het slot worden de fietsers naar voren geroepen en we krijgen de oorkonde, de felicitaties en een applaus van de aanwezigen. Daarna wordt de dienst afgesloten met het couplet "Mijn schild en de betrouwen..". Ja in het buitenland worden wij chauvinistisch. Samen koffie gedronken en toen snel naar buiten, want het is 12.05. De Paus heeft net de zegen gegeven, maar de folklore is nog in volle gang (zie foto's).
Tijdens de dienst hoorden wij dat het de feestdag van St. Johannes de Doper is, dus fietsen wij naar de kathedraal St. Jan in Lateranen, nou ja fietsen het is een soort zoektocht en vooral veel tegen het eenrichtingverkeer in, die ons o.a. langs Forum Roman leidt. De politie die alom aanwezig is vindt dat allemaal prima.
Deze St. Jan is een fantastisch mooie kathedraal en als afsluitingen onze stempelactie gaan wij naar de sacristie en krijgen van de dienstdoende non een stempel. Wij fietsen terug langs de achterkant van het Colosseum naar de camping. Zoals eerder gemeld, het is heel apart om zo door Rome te crossen.
Vanavond Italië-Engeland, gaan we meemaken op het terras. Morgen op de fiets naar Ostia Antica, dicht bij de Middelandse Zee, dinsdag nog wat Rome doen, woensdag misschien op audiëntie van de Paus (leuk om mee te maken) en donderdag met de shuttlebus naar het vliegveld. De fietsen deels demonteren en inpakken en om 16.00 vliegen wij richting met ons hele hebben en houwen naar Amsterdam.
Wij sluiten dan 6 geweldige fietsweken af met mooie herinnering aan o.a. de contacten met de meefietsers, de bevolking en bijzondere ervaringen door onze stempelactie. De fantastische natuur en zeker ook het weer hebben hieraan een belangrijke bijdrage geleverd. Anderhalve dag regen in al die weken! Ook jullie reacties waren een inspiratie en motivatie om lekkerder door te fietsen en te blijven bloggen. Dank jullie daarvoor.
Een hele warme groet uit Rome van Gerda en Jos.
Samen op het Sint Pietersplein. Wij hebben ons doel helemaal fietsend bereikt.
We zijn moe, maar meer dan voldaan. Het einddoel ROMA, Vaticaan is bereikt. Samen stonden wij met onze emoties op het Sint Pieterplein.
Het hoefde niet, maar we waren toch vroeg wakker. Een bijzondere dag want wij fietsen vandaag de laatste 10 km. naar Het Vaticaan. De eerste kilometers fietsen wij opeen soort vluchtstrook langs een drukke invalsweg van Rome. Tot aan de Tiber, want daar komen we op het fietspad dat ons de stad invoert en waarna wij op de Viale Angelico komen. Vanaf hier is het rechtdoor naar de St. Pieter. Een korte maar bijzondere rit. Wij zijn niet zenuwachtig, maar toch een soort kriebel en als wij ons einddoel hebben bereikt, omhelzen wij elkaar en een paar dikke zoenen en ja ook een traantje. TOP, TOP en nog een keer TOP!!
En natuurlijk een foto van dit ultieme moment. Onze fietsvrienden Theo en Mieke doemen uit het niets op, waren vanmorgen vroeg al naar Rome met de trein en komen nu uit de St. Pieter. Foto gemaakt en samen koffie met wat lekkers.
Nu naar de Kerk van de Friezen om ons formeel aan te melden voor zondag, maar helaas de kerk gaat pas om 3 uur open. Eerst maar wat rondgefietst in de stad die wij nog best goed kennen van 3 jaar terug toen wij hier een week hebben rondgezworven. Wel appart zo op je fietsje in het drukke autoverkeer van deze miljoenenstad.
Nadat we in de luwte van de Engelenburcht een broodje hebben gegeten, fietsen wij richting de F. Kerk. Een jonge dame start net met een toelichting/rondleiding, dus die nemen we maar even mee. De kerk heeft een rijke historie vanaf de 9e eeuw, kijk maar op internet. Na afloop vragen wij hoe wij ons moeten aanmelden, maar de aardige dame weet dat niet, dus zo maar weer mailen. De senioren pastoor uit St. Oedenroden hoort wat wij hebben gedaan en vindt dit geweldig en beloofd zondag ook bij de dienst te zijn om dit moment met ons mee te vieren.
Wel moe, maar meer dan voldaan terug naar de camping en drinken er en spritz aperol op. Moet je ook maar nemen als je in Italië bent.
Zondag volgt waarschijnlijk de laatste episode.
Drie jaar terug hebben wij veel 'standaard' dingen al gedaan en gezien in Rome. Van de gids in de kerk hebben we een aantal andere bijzonder bezienswaardigheden meegekregen. Wie heeft er nog andere tips voor ons?
We zijn er, nee nog niet helemaal!
Vandaag wordt niet de mooiste fietsdag. De eerste helft van de rit van 55 km. is zoals het de afgelopen dagen ging: omhoog en omlaag en weer en weer enz. en dit bij een temperatuur die weer stijgt naar ruim 30°. In de loop van de ochtend komt er wel een aangenaam windje opzetten. Wij naderen Rome en dat is merkbaar aan de snelle toename van de verkeersintensiteit. Vooral in het 2e deel als wij in de dorpen rond Rome komen dan wordt het echt heel druk. Wij moeten naar het fietspad langs de Tiber, maar een Italiaans echtpaar wijst ons er op dat de weg er naar toe is afgesloten. Het is dus even zoeken. Rijden lang RAI-studio's en de weg loopt daarna dood op een groot busstation. Terug en een andere weg dan maar en ja we komen op een dijk langs de rivier, die zelf nauwelijks zichtbaar is. In het noordwesten buigen wij af naar de camping.
Morgen is de grote dag want dan fietsen wij naar ons einddoel: het St. Pietersplein. Daarna gaan we door naar de Kerk van de Friezen om ons aan te melden voor de zondagsdienst, na deze dienst ontvangen wij getuigschrift (testimonium).
Nu even lekker luieren bij het zwembad.
Nadat wij gisteren in door de campingeigenaar naar de plaatselijkepizzahut waren gebracht en ook teruggehaald, vertelde hij tijdens terugtocht in gebroken Frans dat op de camping een schrijver van een boek was aangekomen en dat die schrijver vanavond een soort lezing zou gaan houden. Bij aankomst bleek het Hans Reitsma te zijn, de man die de routebeschrijving van Amsterdam naar Rome heeft gemaakt. 's Avonds bij de tent van onze mede Romefietsers Mieke en Theo uit Amersfoort, vertelde Reitsma dat hij de route controleerde en m.n. constateerde dat er op bepaalde delen veel meer autoverkeer is dan een aantal jaren geleden. Nou dat zijn wij met hem eens, maar wat is het alternatief? Mag hij uitzoeken. In ieder geval leuk om met hem te praten.
Als wij vanmorgen om 7.45 wegfietsen is de temperatuur al boven de 25°, maar het voelt nog relatief fris aan. Alle ritten van de laatste dagen zijn best zwaar. Zo ook vandaag. Wij fietsen voor een groot deel over de oorspronkelijke verbindingsweg naar Rome en die loopt begrijpelijk van plaats naar plaats. Maar vroeger bouwden men de steden en dorpen op stratische hoge plaatsen, dus wij moeten ook van hoog naar laag, zoals dat de afgelopen dagen steeds het geval was. Vandaag is er een klim die echt heftig is: 2 km. 12° en daarna nog een aantal kilometers 5 tot 8. Die hebben we ook overwonnen. Na 11 uur, als de temperatuur duidelijk boven de 30° komt gaat de warmte ook haar tol eisen. Gerda heeft duidelijk meer last van de warmte dan Jos en dat vreet energie. Maar zoals Gerda is ze gaat door.
Vandaag geen stempels. Wel kerken, zelfs uit de 10e eeuw en wel open, maar geen mens te zien.
Wij staan op een Happy Familypark in Fiano Romano en bij het zwembad krijgen wij koffie van een mevrouw uit Deventer die met ASCI een rondreis hebben gemaakt. Met Jos en Riek uit Reusel?
Inmiddels hebben wij per mail onze komst aangekondigd bij de Kerk van de Friezen in Vaticaanstad. Kunnen ze er vast rekening mee houden. Ook gevraagd of er nog een bezoekje aan de Paus in zit. We wachten af.
Oh ja we hebben nog een halve liter euro loodvrij getankt voor onze brander. Het pompstationhouder vond het wel grappig.
We zijn er bijna, maar nog niet helemaal zingen we bijna (vroeger gevolgd door: we hebben een potje met vet...... een eindeloos lied). Morgen fietsen wij naar de camping aan de Tiber en vrijdag, zonder bepakking Rome in. We willen met onze fietsjes op het St. Pietersplein staan, het ultieme einde. Jullie lezen en zien het wel. De climax nadert.
Van vandaag en gisteren staan de foto's en de verhaaltjes weer op de reislog.
Na vandaag nog 150 km. dan zijn wij in Rome.
Vandaag:
Ontbijten in de jeugdherberg met 60 kinderen is toch wel apart. Om 8.45 fietsen we weg en het voelt al warm aan. Ons doel voor vandaag is de camping voorbij Narni, niet zo ver weg, 35 km. maar bij 35°', met de nodige klimpartijen tot 9% vinden wij het goed.
Wij fietsen vandaag de hele weg op de doorgaande weg, dus met de nodige onrust door auto's en vrachtwagen. De omgeving is zoals die de afgelopen dagen was. Bergen, bloemen, bloeiende brem en warm.... De plaatsen zijn hier stuk voor stuk historisch. Allemaal hebben zij herinneringen die terug gaan tot voor de jaartelling. Wij genieten er van en als het even kan rijden we er door, maar we kunnen niet alles gaan zien. Zo ook San Gemini en stadje dat volledig binnen de oorspronkelijke stadsmuren ligt. En paar foto's en we wippen de kerk even in; wie weet? De H. Mis is net begonnen en omdat wij pastoor nodig hebben voor een stempel, het lekker koel in de kerk is en omdat het goed in de beleving van het moment past wonen wij de mis bij. Zal wel kort duren op en doordeweekse dag. Nee dus, want na de mis (met 2 heren) volgt de verering van het H. Sacrament. Is het Sacramentsdag?
Na afloop lopen wij de sacristie in en krijgen van een van de twee geestelijken een stempel en als zij horen dat wij uit Nederland komen zijn ze onder de indruk. Bij het afscheid krijgen wij de zegen voor de reis en wij stappen met de stempels en een mooie ervaring rijker weer op de fiets.
Nu wordt het menens. De lange klimpartijen over kilometers tot 9% komen nu en de temperatuur loopt nog steeds op. Zelfs de Italianen lopen te puffen en roepen 'caldo, caldo' en dit betekent niet: "wat is het toch koud". Het is bijzonder warm en droog voor de maand juni horen wij.
De foto's spreken voor zich. Het begin van de middag zijn wij op de lommerrijke camping en worden door Tukkers ontvangen met een kop koffie. Bij deze temperatuur toch heerlijk.
Assisi is een boeiende stad, maar na 2 dagen willen wij verder. De volgende etappe is ruim 100 km, maar bij een temperatuur van meer dan 35 graden en met de nodige colletjes is dat wat veel. Ons doel is Acquasparta ruim 60 km. verder. Wij fietsen om 7.15 van de camping af, uitgezwaaid door onze Italiaanse buurman, die ons gisterenavond een pot kersen gaf met het gebaar die hebben jullie nodig als fietsers. Het is nog redelijk koel en met ons vervolgen twee mannen uit Ursem hun tocht naar Rome. Het is geen wandeletappe vandaag, want we krijgen de nodige lange beklimmingen. We hebben een foto bijgevoegd met het hoogteprofiel van deze dag. Nagenoeg de hele etappe rijden we op de doorgaande weg, dus onrustig door de passerende auto's en vrachtauto's. De natuur in Umbrië is weer fantastisch. Wij rijden ook over de Via Francia, onderdeel van de weg waarlangs de Romeinen destijds Rome bevoorraden, maar de weg werd ook gebruikt voor troepenverplaatsing van zowel de Romeinen als de Barbaren. Na een paar uur rijden wij Bevagna in, een oud Romeins stadje met sfeervolle straatjes. Van de dienstdoende diender in het politiebureau krijgen wij 2 stempels een met de gemeentenaam en een van de politie. De gemeente verstrekt ze zelf niet. Verderop in een barretje drinken wij koffie en treffen daar de mannen uit Ursem weer aan. Alle dorpjes zijn eeuwen oud en dateren voor een groot deel van voor de jaartelling. Zo ook Massa Martana waar wij een broodje eten.
In het begin van de middag zijn wij in Ostello San Francesco, nog een echte jeugdherberg in Acquasparta. Gelukkig mogen wij direct naar een kamer, want het is buiten inmiddels breiheet. Lekker douchen en binnen wachten tot het buiten koeler wordt om het stadje te bezoeken.
We gaan wat drinken en kijken of de pastoor thuis is, maar er komt geen reactie op ons gebel. Als wij op een terrasje zitten passeert de jonge pastoor en Jos holt achter hem aan. In de sacristie wordt gestempeld. Alle restaurantjes zijn op maandag gesloten, dus maken wij een broodje in de jeugdherberg.
Vandaag en morgen bezoek wij Assisi en misschien wat omliggende plaatsen.
De foto's van vandaag vertellen het verhaal.
De verhalen en de foto's van 13, 14, 15 en 16 juni staan nu weer op onze reislog.
Groetn uit een warm Assisi (34°).
Gisterenavond Nederland- Duistland bekeken, met een teleurstellende uitslag van 0-2. Opvallend was dat na de eerste helft er restaurantbezoekers kwamen. Zagen het toen blijkbaar ook niet meer zitten voor NL en gingen maar eten. Wij kregen de indruk dat de Italianen voor NL zijn. Ook de hoteleigenaar leefde duidelijk met ons elftal mee.
Ook nog maar een pil met de grote P. genomen. Misschien is het jicht dat zich voor de eerste keer in Jos zijn knie openbaart.
Om 8 uur ontbijt afgesproken, maar wij treffen een totaal leeg hotel. Om 8.15 komt de mevrouw een bezorgt ons een Italiaans ontbijt, maar wel met ongezouten brood (Toscaans). Spullen opgeladen en overgestoken naar het gemeentehuis, waar wij een stempel veroveren. Het wordt een soort sport, met leuke ervaringen. De plaatselijke kerk is open, maar er is niemand, dus we gaan op weg. Eerst dalen en daarna klimmen naar 865 m. was goed te doen. Wij dalen nu via de oude weg, weer zwalkend rond de nieuwe snelweg. Onderhoud wordt er aan die oude weg niet meer gepleegd en de erosie is zichtbaar; gaten en scheuren en volledige verzakkingen. Ook zijn grote brokken steen naar beneden gekomen. Goed opletten dus, maar wel een schitterende rustige weg. Bij S. Stephano drinken we koffie, doen inkopen voor de lunch en wie weet lukt het nu wel bij de kerk. De winkelier/buurman zegt: "om 12 uur komt pastoor" dus wij wachten een kwartier, maar er kwam niemand.
Wij weer verder. Het wordt echt Italiaans weer, geen wind en een heerlijke temperatuur en de omgeving wordt als Toscaanser, alhoewel wij zo zoetjes aan in Umbrië komen en in het stroomgebied van de Tiber. Het is niet alleen dalen, we krijgen ook een paar stevige klimmetjes voor onze kiezen.
10 Kilometer voor het einde en jawel hoor Gerda heeft een lekke band. In de branden zon de reserveband erin en na een kwartier gaan we voor het laatste stuk. De camping ligt op een heuvel boven Citta di Castello, maar we fietsen het historische stadje even in om een indruk te krijgen en misschien onze 2 stempel van de dag (ons streven in Italie) worden jullie al zat van dat dat gestempel, nou wij niet, want het geeft van die leuke ervaringen. Ook nu weer. Het gemeentehuis is een schitterend historisch pand dat blijkbaar op de Unescolijst staat. Jos naar binnen en ziet dat secretariaat en bestuur op de 1e etage huist. De receptioniste is druk met andere dingen en Jos ziet een bordje; Secretario generale en klopt aan die deur. Deur wordt elektrisch geopend, dus naar binnen. Vier mannen zitten te vergaderen en kijken op. Jos zegt zijn standaard zinnetje in half Italiaans en een van de mannen, waarschijnlijk de gemeentesecretaris staat op en brengt hem naar de kamer van de secretaresse, die vraagt wat wij doen en met overgave stempelt. Zo zie je, een brutaal mens.... Zonder stempelkaart hadden we dit niet ervaren. Wij voelen ons gaandeweg thuis in Italië.
Nu nog een stukje naar de camping, nou ja een stukje; 2 km. 17% omhoog, slopend en de helft lopend.
Boven treffen we een mooie camping in het groen en en gastvrije campingbaas. Een glas en een Italiaans vismenu in ppde restauranttent en wij voegen weer een dag met een gouden randje toe aan de al lange lijst.
Morgen naar Assisi waar wij 2 dagen blijven. Het schiet nu echt op.
