De camping in Landeck is eigenlijk gesloten, maar wij mogen toch op het tentenveldje staan. 's Avond goed gegeten in het nabije restaurant, dat net een nieuwe Turkse eigenaar heeft en ze hebben ook nog WiFi. Konden wij mooi ons verslag van de Arlbergpas plaatsen. De hele nacht regent het en morgens gaat het gewoon door. Wat gaan we doen? Toch maar inpakken hier blijven is ook geen optie. Binnentent eruit, want die is droog en de buitentent proppen we nat in de zak. Ontbijt bij de Bakker. Helaas geen stempel van de lokale kerk want de pastoor is er niet. De Reschenpas staat op het programma, minder hoog dan de Arlberg, maar toch. Al snel wordt het stijgen. Reitsma zegt: vals plat. Maar wij vinden het echt vals. Ons pad wordt ook nog versperd door houthakkers, dus wachten maar later kunnen verder. Wij fietsen links en rechts langs de Inn, die dan weer heel onstuimig en dan weer breed en rustig is. Het wordt vervelend, maar de natuur is weer fantastisch. Het weer minder, want het blijft regenen, maar wij fietsen dapper door. In het gemeentehuis van Schutzen - Ried krijgen wij het 21e stempel in ons paspoort. De regen is een mooi excuses om van koffie met een apfelstrudel te genieten in het lokale Gasthaus in Tösens. De beklimming wordt serieuzer en wij krijgen toch nog stijgingen van 10% en wat meer. Richting Naudes komen wij voor een bord verboden voor fietsers, maar wij trekken ons er niets van aan. Wat verder op blijkt dat de wegwerkers een galerij voor sneeuwlawines en vallende stenen maken. Wij lopen er langs, maar de auto's en vrachtwagen moeten uren wachten en daardoor hebben wij kilometers de weg tot Naudes voor ons alleen. Achteraf blijkt dat wij niet de juiste route hebben gereden, maar anderen die wel de juiste route reden, hebben een vervelende tocht gehad, want auto's, campers en bussen nemen de normaal rustige route als alternatieve route. De beklimming is best stevig en totaal anders dan de Arlberg.  De top op 1.520 m. is en soort anti climax, want er is niets dat voor ons deze prestatie bevestigd; geen bord of niets van dat. We fietsen langs het meer dat extreem laag staat, want kerktoren die normaal voor de helft in het stuwmeer staat, is droog gevallen. Na de top komen er na de eerste afdaling nog een paar venijnige klimmetjes en dalen wij zo'n 500 m. Samen met Bart en Willemien uit Heiloo en gaan we naar camping Gloria Vallis in Glurns. Wij hebben ruim 1.250 km gereden en zijn nu in Italië.